زایلین (گرید آزمایشگاهی ) یک لیتری

پیشوند زایلو در زبان یونانی به معنی چوب می‌باشد. در سال 1850 شیمیدان فرانسوی به نام آگوست کاهور، برای اولین بار توانست این ماده شیمیایی را از قطران چوب کشف و ثبت کند. زایلین هیدروکربن‌های آروماتیکی و به شکل مایعی بی‌رنگ، با فرمول شیمیایی C₆H₄(CH₃)₂ است که به دی متیل بنزن نیز معروف است و دارای ایزومرهای متازایلین، پارازایلین و اورتوزایلین می­ باشد که با توجه به محل قرار گرفتن گروه ­های متیل روی حلقه بنزن تولید می شوند. زایلین یک محصول مهم پتروشیمیایی است که در اثر کربنه شدن زغال سنگ هنگام ساخت سوخت کک تولید می شود. زایلین در اثر متیلاسیون بنزن و تولوئن نیز ایجاد می­ شود.